Görüşmeden önce tek bir varsayım seçin
Bir görüşmede ürünün tamamını doğrulamaya çalışmak, notların yorumlanmasını zorlaştırır. Önce en riskli varsayımı yazın: problemin gerçekten var olması, yeterince sık yaşanması, mevcut çözümün yetersiz kalması veya doğru kişiye ulaşıyor olmanız. Her görüşme rehberi bu varsayımlardan yalnızca birine öncelik vermelidir.
| Zayıf varsayım | Test edilebilir varsayım |
|---|---|
| KOBİ'ler raporlamada zorlanıyor | Operasyon yöneticileri haftalık raporu hazırlamak için en az 3 kaynaktan elle veri topluyor |
| Kullanıcılar daha hızlı bir uygulama ister | Saha ekibi mevcut işlem 2 dakikayı geçtiğinde kaydı vardiya sonuna erteliyor |
| İnsanlar yapay zekâ özelliğini kullanır | Kullanıcılar bugün aynı çıktıyı üretmek için haftada en az 2 saat manuel çalışma yapıyor |
Ürün fikrini doğrulamak için 7 soru
- Bu problemi en son ne zaman yaşadınız? Genel düşünce yerine yakın tarihli bir olayı anlatmalarını isteyin.
- O anda ne yapmaya çalışıyordunuz? Problemin bağlamını ve tetikleyicisini bulun.
- Sorunu çözmek için hangi adımları izlediniz? Söylenen ihtiyaç yerine gerçek davranışı görün.
- Bugün hangi araçları veya geçici yöntemleri kullanıyorsunuz? Rakibiniz çoğu zaman başka bir uygulama değil, elektronik tablo veya elle yürüyen süreçtir.
- Bu durum size zaman, para veya fırsat açısından neye mal oluyor? Problemin ağırlığını somutlaştırın.
- Mevcut yöntemin en zor kısmı hangisi? Çözümün hangi işe odaklanması gerektiğini öğrenin.
- Bu sürece başka kim dahil oluyor? Kullanıcı, karar verici ve bütçe sahibinin aynı kişi olup olmadığını anlayın.
Sorulmaması gereken sorular
Varsayımsal ve yönlendirici sorular olumlu yanıt üretir, fakat ürün kararı için zayıf kanıttır. İnsanlar gelecekte ne yapacaklarını doğru tahmin etmekte zorlanır; ayrıca görüşmeyi yapan kişiyi kırmamak için fikri desteklemeye eğilimlidir.
| Kaçının | Bunun yerine sorun |
|---|---|
| Bu uygulamayı kullanır mıydınız? | Bu işi en son nasıl yaptınız? |
| Bu özellik faydalı olur mu? | Bugünkü yöntemde en çok nerede zaman kaybediyorsunuz? |
| Bunun için ödeme yapar mıydınız? | Bu problemi bugün çözmek için ne kadar harcıyorsunuz? |
| Sizce iyi bir fikir mi? | Bu sorun son bir ayda kaç kez yaşandı? |
Görüşme sırasında kanıtı davranışta arayın
Bir katılımcının fikri beğenmesi talep kanıtı değildir. Daha güçlü sinyaller geçmiş davranıştan gelir: problemi çözmek için bütçe ayırmış olması, elle bir geçici çözüm kurması, farklı araçları denemesi veya sorunu düzenli biçimde bir ekip arkadaşına aktarması.
- Olayın tarihi ve ne sıklıkta tekrarlandığı
- Kullanılan mevcut araçlar ve geçici çözümler
- Harcanan süre, para veya kaçırılan fırsat
- Sürece dahil olan kişiler ve onay adımları
- Katılımcının kendiliğinden kullandığı ifadeler
Notları içgörüye, içgörüyü karara çevirin
Görüşme bittiğinde yalnızca özet çıkarmak yeterli değildir. Her notu gözlem, yorum ve karar olarak ayırın. 'Üç katılımcı haftalık raporu Excel'de birleştiriyor' bir gözlemdir; 'entegrasyon gerekli' bir yorumdur; 'ilk prototipte iki veri kaynağını birleştirme akışını test edeceğiz' ise doğrulanabilir bir karardır.
| Katman | Örnek | Kural |
|---|---|---|
| Gözlem | 5 kişiden 4'ü aynı veriyi iki sisteme giriyor | Katılımcının söylediği veya gösterdiği |
| İçgörü | Çift giriş hata riskini ve gecikmeyi artırıyor | Birden fazla gözlemi açıklayan örüntü |
| Karar | Tek giriş + senkronizasyon prototipi test edilecek | Sahibi ve sonraki adımı belli |
Kaç görüşme yeterlidir?
Sabit bir sayı her araştırma için doğru değildir. Aynı kullanıcı segmentinde ilk tur için 5-8 görüşme, tekrar eden örüntüleri görmek ve görüşme rehberini düzeltmek için çoğu zaman yeterli bir başlangıçtır. Yeni görüşmeler artık yeni bir davranış veya itiraz getirmiyorsa doygunluğa yaklaşmış olabilirsiniz. Farklı kullanıcı rolleri varsa her rol ayrı segment olarak ele alınmalıdır.
Tek bir görüşme fikir verir; tekrar eden davranış örüntüsü karar vermeye başlar. Araştırmanın gücü katılımcı sayısından çok, doğru segment ve somut davranış kanıtından gelir.